Η ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΤΗΤΑ ΤΩΝ PINK FLOYD

[Obelix]

Pink Floyd κόντρα στο εκπαιδευτικό σύστημα

«Πέρασα εφιαλτικά σχολικά χρόνια. Δεν λέω ότι οι δάσκαλοί μου ήταν όλοι κακοί ως παιδαγωγοί, αλλά η πλειονότητα των διδασκόντων κατέστρεφε τα παιδιά, πιέζοντάς τα συνεχώς να είναι «παραγωγικά» και εφαρμόζοντας τη σωματική τιμωρία για να διδάξουν την πειθαρχία. Ποτέ δεν τα ενθάρρυναν να ασχοληθούν με ό,τι τους ενδιέφερε και το μόνο που απαιτούσαν ήταν να κάθονται ήσυχα. Ο μόνος σκοπός του σχολείου ήταν να διδάξει στα παιδιά τον κατάλληλο τρόπο αποστήθισης, ώστε να εισαχθούν μετά στο πανεπιστήμιο». Αυτά έλεγε ο Ρότζερ Γουότερς το 1979, ο μπασίστας και βασικός συνθέτης τότε των Pink Floyd, στις συνεντεύξεις του όταν είχε μόλις κυκλοφορήσει το φημισμένο διπλό άλμπουμ «The Wall».

Το άλμπουμ ουσιαστικά ήταν η ζωή ενός ταλαντούχου και αυτοκαταστροφικού μουσικού της ροκ, που είχε απομονωθεί στο δικό του «τείχος». Και ο σαρκασμός όπως και η ανικανότητα των δασκάλων έπαιζαν ένα σημαντικό ρόλο, κάνοντάς τον ακόμα πιο εσωστρεφή όπως απεκάλυπτε στο «Another brick in the wall part ΙΙ». Κάπως έτσι το τραγούδι που γράφτηκε από τον Ρότζερς για τα μαθητικά του χρόνια έγινε ύμνος διαμαρτυρίας συντροφεύοντας ηχητικά όλες τις κινητοποιήσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας από το '80 που κυκλοφόρησε. Ακόμα και σήμερα, παρά τα είκοσι πέντε χρόνια ιστορίας πίσω του, το τραγούδι είναι το πιο πολυακουσμένο και στις δικές μας πορείες μαθητών και φοιτητών.

Ο Γουότερς ηχογράφησε το τραγούδι στο στούντιο το '78 μαζί με τους υπόλοιπους Pink Floyd. Αλλά έμεινε στην Ιστορία χάρη στον παραγωγό Μπομπ Εζριν, ο οποίος σκέφτηκε μια χορωδία σχολιαρόπαιδων να τραγουδάνε το γνωστό ρεφρέν «Δάσκαλοι αφήστε τα παιδια ήσυχα...». Και έτσι επέλεξαν είκοσι τρία από τα παιδιά ενός σχολείου του Ισλιγκτον που βρισκόταν δίπλα στο στούντιο. Αλλά και ο χορευτικός ρυθμός που στόλιζε το τραγούδι, ήταν άλλη μια πρωτοτυπία του Εζριν και «κλεμμένος» από τον Νάιλ Ρότζερς, τον Νεοϋορκέζο παραγωγό «βασιλιά» της ντίσκο. Για την ιστορία, τα παιδιά δεν είχαν πληρωθεί· είχε απλά δοθεί ένα χρηματικό ποσό στο σχολείο. Ετσι το 2005, οι σαραντάρηδες πια μαθητές έκαναν μήνυση στον Γουότερς απαιτώντας να τους δοθεί μερίδιο από τα κέρδη του άλμπουμ που έχει πουλήσει πάνω από δώδεκα εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο.

Στην ομώνυμη ταινία του '82 που σκηνοθέτησε ο Αλαν Πάρκερ και πρωταγωνιστούσε ο Μπομπ Γκέντολφ, στο ρόλο του κεντρικού ήρωα του Πινκ, οι μαθητές με τη μορφή κινουμένων σχεδίων περνάνε μέσα από μια μηχανή του κιμά που τους μεταμορφώνει σε σκουλήκια. «Για μένα το σχολειο ήταν μια κρεατομηχανή», έλεγε δέκα χρόνια μετά το «The Wall» ο Γουότερς. «Στο μόνο που επέμεναν ήταν να ήσουν ευπρεπής και δουλικός. Δεν έκαναν ούτε μια προσπάθεια να σου μάθουν κάτι αξιολογο. Πέρασα στην Αρχιτεκτονική Σχολή χωρίς να έχω διδαχθεί σχέδιο. Και μετά έπρεπε να υποταχθώ στους κανόνες ενός πανεπιστημίου που ήταν παρόμοιοι με αυτούς του σχολείου. Οποτε τα παράτησα και στράφηκα στη μουσική».

Λίγο μετά τη συναυλία του, τον Ιούνιο στη Μαλακάσα όπου είκοσι πέντε χιλιάδες άτομα είχαν ενώσει τη φωνή τους σε αυτό το τραγούδι, ο Γουότερς πήγε στα κατεχόμενα από τους Ισραηλινούς παλαιστινιακά εδάφη. Εκεί έδωσε μια συναυλία στο χωριό Νέβε Σαλόμ, ένα από τα λίγα μέρη όπου οι δύο κοινότητες ζούνε αρμονικά. Μετά επισκέφθηκε το περιβόητο Τείχος της Ντροπής, το τσιμεντένιο κατασκεύασμα των Ισραηλινών που κατασκευάζεται με σκοπό να απομονώσει τις παλαιστινιακές κοινότητες. Και έγραψε πάνω στο Τείχος «Οχι άλλο έλεγχο της σκέψης», τον στίχο από το τραγούδι, δείχνοντας ότι η προπαγάνδα και η πλύση εγκεφάλου ξεκινούνε από το σχολείο αλλά δεν αποτελούν προνόμιό του. Απλά όσοι αποδεχθούν τη λειτουργία του μετατρέπονται σε πειθήνιους υπήκοους.

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 12/01/2007

Προσέξτε τις ημερομηνίες: Πόσα χρόνια προσπαθούν να μας κάνουν ρομποτάκια - μαλάκες, και για πόσα ακόμα θα προσπαθούν............ 

Πηγή: www.enet.gr

[geovag]

Πιστεύεις ότι αυτά που παραθέτεις πιο πάνω ισχύουν και στις μέρες μας; (Ειδικά για τους μαθητές δευτεροβάθμια εκπαίδευση δημοτικό,γυμνάσιο, λύκειο όχι στην τριτοβάθμια, προσωπική μου άποψη είναι ότι δεν ισχύει). Ίσα ίσα που οι μαθητές κάνουν ότι θέλουν χωρίς να έχουν κανένα φόβο, αντιθέτως αυτόν το φόβο των έχουν οι δάσκαλοι   που δεν μπορούν ούτε να επιπλήξουν τους μαθητές μήπως και αυτό θεωρηθεί ψυχολογική βία ( ούτε κατά διάνοια να μιλήσουμε για σωματική βία ) και φέρουν τη μαμά τους και βρουν οι δάσκαλοι τον μπελά τους.Σήμερα οι δάσκαλοι δεν προσπαθούν να κάνουν  κανέναν ρομποτάκι - μαλάκα, γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει και πολύ καλά κάνουν και εγώ έτσι θα έκανα.Αν δεν ενδιαφέρονται οι μαθητές μια δεν ενδιαφέρονται αυτοί δέκα.Πρέπει να ξέρουμε κάθε φορά τι θέλουμε. Καλό είναι να παίρνουμε υπόψιν και το τι επικρατεί σε κάθε εποχή στην οποία συμβαίνουν πράγματα.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε αντίδραση για την αντίδραση.

[hide_and_seek]

Πιστεύεις ότι αυτά που παραθέτεις πιο πάνω ισχύουν και στις μέρες μας; Ίσα ίσα που οι μαθητές κάνουν ότι θέλουν χωρίς να έχουν κανένα φόβο, αντιθέτως αυτόν το φόβο των έχουν οι δάσκαλοι   που δεν μπορούν ούτε να επιπλήξουν τους μαθητές μήπως και αυτό θεωρηθεί ψυχολογική βία ( ούτε κατά διάνοια να μιλήσουμε για σωματική βία ) και φέρουν τη μαμά τους και βρουν οι δάσκαλοι τον μπελά τους.Σήμερα οι δάσκαλοι δεν προσπαθούν να κάνουν  κανέναν ρομποτάκι - μαλάκα, γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει και πολύ καλά κάνουν και εγώ έτσι θα έκανα.Αν δεν ενδιαφέρονται οι μαθητές μια δεν ενδιαφέρονται αυτοί δέκα.Πρέπει να ξέρουμε κάθε φορά τι θέλουμε. Καλό είναι να παίρνουμε υπόψιν και το τι επικρατεί σε κάθε εποχή στην οποία συμβαίνουν πράγματα.

Δεν χρειάζεται να κάνουμε αντίδραση για την αντίδραση.

Τα παραπανω δεν ισχυουν στο βαθμο που ισχυαν αλλα δεν παυουν να ισχυουν.
Ψυχολογικη βια ειναι το ξεμπροστιασμα σε ολη την ταξη επειδη δε διαβασες ή επειδη αργησες να μπεις στην ταξη. Και μη μου πεις πως δε γινονται αυτα. Εχω υπαρξει μπροστα σε πολλα τετοια συμβαντα. Ψυχολογικη βια ειναι και η ειρωνια σε ερωτησεις που φαινονται σε καποιον καθηγητη χαζες. Και οσο για τη σωματικη εχει εκλειψει οντως εκτος πολυ λιγων εξαιρεσεων.
Οι δασκαλοι δεν ειναι οτι προσπαθουν να σε κανουν μαλακα. Το ολο σκηνικο οπως ειναι διαμορφωμενο προσπαθει... Βιβλια αθλια, δασκαλοι που δεν κατεχουν τη δουλεια και πολυ περισσοτερο δεν την αγαπανε...
Ριχνεις ευθυνες φιλε μου στους μαθητες!!! και οχι σε ολους τους αλλους??? Οι μαθητες δε γεννιουνται με το αισθημα αγαπης για το σχολειο κ τη μαθηση αυτα τα πραματα διαμορφωνονται με ευθυνη δασκαλων, οικογενειας και κοινωνιας. Οι μαθητες δεν ξυπνανε μια μερα και λενε ωραια απο σημερα θα ειμαι αδιαφορος για σχολειο τους το προκαλουν αυτο το συναισθημα και οπως ειπα φταινε ολοι γιαυτο απο δασκαλους μεχρι κοινωνια.

υ.γ. Καλυτερα να μη γινεις δασκαλος...

[geovag]

Κατ΄αρχήν εγώ δεν προσπάθησα να ρίξω ευθύνη ούτε να δικαιολογήσω κανένα. Στο κάτω κάτω γιατί να μην διαβάσεις και γιατί να αργήσεις να πας στο μάθημα.Η αντίδραση του δασκάλου που εσύ την παίρνεις ξεμπρόστιασμα είναι ενδιαφέρον. " Το ολο σκηνικο οπως ειναι διαμορφωμενο προσπαθει... " εμένα δεν μου λέει κάτι. Με γενικολογίες δεν αλλάζει κάτι. Κάτι έγραψα πιο πάνω να παίρνουμε υπόψιν τι ισχύει στην κάθε εποχή.

Τέλος πάντον

Υ.Γ. Αφού όλοι στο δημόσιο θέλουν να μπουν ή να γίνουν εκπαιδευτικοί. Μια χαρά θα είναι να είσαι δάσκαλος.

[Obelix]

Μάλλον φίλε μου δεν διάβασες καλά το post ή το αντιλήφθηκες τελείως διαφορετικά από το νόημά του.

Ποτέ δεν τα ενθάρρυναν να ασχοληθούν με ό,τι τους ενδιέφερε και το μόνο που απαιτούσαν ήταν να κάθονται ήσυχα. Ο μόνος σκοπός του σχολείου ήταν να διδάξει στα παιδιά τον κατάλληλο τρόπο αποστήθισης, ώστε να εισαχθούν μετά στο πανεπιστήμιο».

Δεν νομίζω ότι αμφιβάλλει κανείς ότι η κατάσταση αυτή επικρατεί και σήμερα....

Δεν έκαναν ούτε μια προσπάθεια να σου μάθουν κάτι αξιολογο. Πέρασα στην Αρχιτεκτονική Σχολή χωρίς να έχω διδαχθεί σχέδιο. Και μετά έπρεπε να υποταχθώ στους κανόνες ενός πανεπιστημίου που ήταν παρόμοιοι με αυτούς του σχολείου. Οποτε τα παράτησα και στράφηκα στη μουσική.

Θα συμφωνήσω μαζί σου στο ότι το σχολείο δεν μας αναγκάζει πλέον να είμαστε ευπρεπείς και δουλικοί (π.χ. σε κανόνες ενδυμασίας).Αλλά δεν ήταν αυτό το "ζουμί", ούτε αναφερόμουν στους δασκάλους. Τα βιβλία όμως, οι ανακρίβειες που περιέχουν, οι ακατάλληλοι  ( που τους ξεχωρίζουμε γιατί ευτυχώς υπάρχουν ακόμη και οι αξιόλογοι ) εκπαιδευτικοί? Ένιωσες εσύ πολλές φορές στο σχολείο πολλές φορές τη χαρά της δημιουργικότητας?  Αν ναι, συγχατητήρια στους καθηγητές σου, αλλά να ξέρεις ότι ήσουν τυχερός. Στο σύστημα αναφερόταν και το άρθρο και το δικό μου σχόλιο. Στο σύστημα, που πριν μπούμε καλά καλά στην εφηβεία μας φορτώνει μια τσάντα στον ώμο, όχι για να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι, αλλά για να έχουμε "εφόδια γνώσης". Και πάρε δυο γλώσσες   το παιδί, πάρε και λίγο μουσική , πάρε και τα φροντιστήρια από νωρίς, γιατί απώτερος στόχος είναι οι πανελλήνιες και μόνο...πάρε το 'να πάρε τ'άλλο, και το παιδί δεν έχει χρόνο να παίξει, να διασκεδάσει, να γκομενίσει, οτιδήποτε πρέπει να κάνει ένα φυσιολογικό παιδί στην τελική. Βάλε και τα κόμπλεξ αρκετών γονέων να βγάλει το παιδί τους μεγαλύτερο βαθμό από αυτό της γειτόνισσας για να πηγαίνουν περήφανοι στη λαϊκή, και  καταλαβαίνω γιατί το ξαδερφάκι μου στην 1η γυμνασίου όλο το σαββατοκύριακο διαβάζει αντί να ξεκουράζεται.

Σήμερα οι δάσκαλοι δεν προσπαθούν να κάνουν  κανέναν ρομποτάκι - μαλάκα, γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει και πολύ καλά κάνουν και εγώ έτσι θα έκανα.Αν δεν ενδιαφέρονται οι μαθητές μια δεν ενδιαφέρονται αυτοί δέκα.

Οι δάσκαλοι μπορεί να μην προσπαθούν αλλά συμμετέχουν άθελά τους φίλε μου, γι'αυτό σου λέω ότι το έπιασες λάθος...Δεν το κρύβω, ελπίζω να μη γίνεις δάσκαλος, όχι μόνο για τα παιδιά, αλλά και για σένα. Γιατί τα παιδιά (ανεξαρτήτως επιδόσεων στα μαθήματα) καταλαβαίνουν ποιος ενδιαφέρεται για αυτά και ποιος όχι. Με αυτές τις απόψεις, σε κόβω να βλέπεις σαϊτες ακόμη και στον ύπνο σου.........

Αλλά ακόμη και συ να γίνεις δάσκαλος, δεν θα φταις εσύ! Το σύστημα θα φταίει που σε άφησε να γίνεις. Το 'πιασες?

Υ.Γ. Α, μόλις είδα και την απάντησή στον diml. Προσθέτω:

γιατί να μην διαβάσεις -> γιατι ηθελες να παιξεις την προηγουμενη ή γιατι δεν ειχες ορεξη.
γιατί να αργήσεις να πας στο μάθημα -> γιατι η8ελες να κοιμηθεις ή γιατι αργησες να φας ή γιατι ηθελες να δεις μια γκομενα
γενικολογιες ειναι τα αθλια βιβλια?
μα δεν ειπε για τους αλλους για σενα ειπε...

Και δεν μου λες, ότι αρέσει σε όλους, αρέσει και σε σένα αναγκαστικά? 

[geovag]

Το ειρωνικό ύφος σου δεν μου άρεσε καθόλου κάτι που δεν έκανα εγώ που απλός είπα την άποψή μου. Για αυτό δεν θα σχολιάσω τίποτα από ότι έγραψες. Έχω μάθει να κάνω συνομιλία με άτομα που με τον τρόπο που τους μιλάω μου απαντούν. Αφού τα έχεις βρει εσύ με τον εαυτό σου δεν θα κάτσω εγώ να αδειάσω το δικό μου το κεφάλι για να γεμίσω το δικό σου.

[hide_and_seek]

Ρε ηρεμια λιγο... μην τρελαινεστε(και στους δυο παει) κουβεντα κανουμε... 

φιλε geovag με αυτη την ατακα "Η αντίδραση του δασκάλου που εσύ την παίρνεις ξεμπρόστιασμα είναι ενδιαφέρον. " μου τη λες αλλα νταξει μεσα στα πλαισια ειναι. ο obelix σου τη λεει με αλλη ατακα κ αυτη μεσα στα πλαισια... 

[TooL667]

Ίσα ίσα που οι μαθητές κάνουν ότι θέλουν χωρίς να έχουν κανένα φόβο, αντιθέτως αυτόν το φόβο των έχουν οι δάσκαλοι   που δεν μπορούν ούτε να επιπλήξουν τους μαθητές μήπως και αυτό θεωρηθεί ψυχολογική βία ( ούτε κατά διάνοια να μιλήσουμε για σωματική βία ) και φέρουν τη μαμά τους και βρουν οι δάσκαλοι τον μπελά τους.

Εδώ έχει ένα point ο geovag...προσωπικά έχω ζήσει καταστάσεις με μαθήτρια που έφερνε τον πατέρα της για το παραμικρό για να κάνει παράπονα στον καθηγητή...εδώ όμως δεν φταίει ο καθηγητής αλλά ο πατέρας γιατί αυτός διαμόρφωσε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει η κόρη του τον δάσκαλο...

.Σήμερα οι δάσκαλοι δεν προσπαθούν να κάνουν  κανέναν ρομποτάκι - μαλάκα, γιατί πολύ απλά δεν τους νοιάζει και πολύ καλά κάνουν και εγώ έτσι θα έκανα. Αν δεν ενδιαφέρονται οι μαθητές μια δεν ενδιαφέρονται αυτοί δέκα.

Εδώ θα διαφωνήσω...
Έχω συναντήσει στη μαθητική μου ζωή δασκάλους που με έκαναν να μην με νοιάζει. Αλλά για αυτό δεν φταίνε μόνο αυτοί, αλλά και το εκπαιδευτικό σύστημα που τους έκανε δάσκαλους
Επίσης έχω συναντήσει δασκάλους που ενώ δεν με ένοιαζε το μάθημα τους με έκαναν να με νοιάζει
και είμαι σίγουρος ότι αυτό έγινε από δικό τους μεράκι και όχι ως αποτέλεσμα των σπουδών τους

Υ.Γ.: παίδες καλό είναι να διαφωνούμε για να γίνεται και ουσιώδης διάλογος..αλλα να μην παρεξηγούμαστε κιόλας    =>

[sasa]

           Η ΣΧΟΛΙΚΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ

  Τα ερευνητικά στοιχεία πείθουν οτι η ποιότητα των εμπειριών των παιδιών στο σχολείο μπορεί να διαφοροποιήσει
αποφασιστικά την ακαδημαϊκή τους επιτυχία. Ο Michael Rutter και οι συνεργάτες του(1979), διεξήγαγαν μια ευρείας κλίμακας μελέτη σε σχολεία δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στο κεντρικό Λονδίνο, όπου οι συνθήκες στέγασης είναι κακές, τα ποσοστά ανεργίας και εγκληματικότητας υψηλά, τα επίπεδα μόρφωσης των ενηλίκων χαμηλά και οι ψυχικές διαταραχές συνιθισμένες.Αυτές ακριβώς οι συνθήκες, θα περίμενε κανείς να οδηγήσουν σε χαμηή ακαδημαϊκή επίδοση και σε πολλές περιπτώσεις, αυτό συμβαίνει. Παρ'όλες αυτές τισ δυσμενείς συνθήκες, όμως, μερικά σχολεία είναι αποτελεσματικότερα από άλλα στη μόρφωση των μαθητών τους.
  Ο Rutter ανακάλυψε οτι, αντίθετα με το αναμενόμενο, τα επιτυχημένα σχολεία δεν ήταν πιο σύγχρονα, οι δάσκαλοι δεν ήταν καλύτερα εκπαιδευμένοι ούτε πληρώνονταν καλύτερα και οι μαθητές δεν είχαν υψηλότερους δείκτες νοημοσύνης ή πιο ευνοϊκές συνθήκες στο σπίτι.Οι διαφορές εντοπίστηκαν στις εκπαιδευτικές συνθήκες μέσα στα σχολεία. Βρέθηκε οτι τέσσερις συνθήκες ήταν οι σημαντικότερες:
 Η ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΗ ΕΜΦΑΣΗ.Τα σχολεία που σαφώς προσδοκούσαν από τουσ μαθητές τους να μάθουν ακαδημαϊκά αντικείμενα, είχαν μεγαλύτερα επίπεδα επιτυχίας.Αυτή η προσδοκία μεταδιδόταν στα παιδιά με διάφορους τρόπους, όπως η ανάθεση εργασιών στο σπίτι και η τακτική επίδειξη των εξαιρετικών εργασιών σε φυλλάδια ανακοινώσεων στην τάξη.
 Η ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΩΝ ΔΑΣΚΑΛΩΝ.Όταν οι δάσκαλοι σταματούν για να μαλώσουν κάποιο παιδί, οι μαθητές χάνουν τη ροή του μαθήματος.Οι επιτυχημένες τάξεις ήταν αυτές, των οποίων οι δ΄σκαλοι μπορούσαν να συντονίσουν όλη την τάξη μαζί.Συχνά αυτοί οι δάσκαλοι απαιτούσαν από τους μαθητές τους να δουλεύουν σιωπηλά μόνοι τους.
 Η ΚΑΤΑΝΟΜΗ ΕΠΑΙΝΩΝ ΚΑΙ ΤΙΜΩΡΙΩΝ.Οι πιο επιτυχημένες τάξεις ήταν εκείνες στις οποίες οι τιμωρίες ήταν λιγότερο συχνές από τους επαίνους.
 ΟΙ ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΤΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ.Τα σχολεία στα οποία οι ήταν ελεύθεροι να χρησιμοποιούν τα κτήρια στα διαλείμματα και στη μεσημεριανή διακοπή, είχαν πρόσβαση στο τηλέφωνο και ήταν οι ίδιοι υπεύθηνοι να διατηρούν τις τάξεις καθαρές και ευχάριστες είχαν μεγαλύτερες σχολικές επιτυχίες από όσες τα σχολεία που διοικούνταν εξολοκλήρου από ενήλικες.
  Το πιο συναρπαστικό εύρημα ήταν οτι στα επιτυχημένα σχολεία κάθε ατομικός παράγοντας έμοιαζε να τροφοδοτεί τους άλλους, δημιουργώντας ένα συνολικό περιβάλλον που ευνοούσε την επιτυχία.Αυτή η θετική σχολική ατμόσφαιρα δεν μπορεί να θεσπιστεί δια νόμου,πρέπει να δημιουργηθεί από το προσωπικό και τους μαθητές μαζί.Κάθε επιτυχημένο σχολείο έφτανε στη δική του ευνοϊκή ατμόσφαιρα με το δικό του τρόπο, με το δικό του κράμα προσεγγίσεων.

Παραπομπή από το βιβλίο Η ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ.Β΄τόμος.σελ.465-467. M.Cole&S.Cole

Υ.Γ. Η παραπάνω έρευνα είναι η δική μου έμμεση απάντηση.

Υ.Γ. φίλε geovag έχω την εντύπωση πως παίρνεις τα πράγματα πολύ ελαφριά τη καρδία... Ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι σχεδόν όσο σημαντικός είναι και ο ρόλος του γονέα. Είναι εκείνος υπεύθυνος και για την επιτυχία και γαι την αποτυχία. Ο πρώτος Σημαντικος  Άλλος -για να μιλήσουμε και με ψυχολογικούς όρους αν θες- στη ζωή ενός παιδιού ειναι αυτός που θα φροντίζει για τις βασικές πρώτες ανάγκες του και για την αναπτυξη της συναισθηματικής του ωριμότητας,στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, ο γονέας(όχι οτι δεν έχει και άλλες αρμοδιότητες αλλά στην παρούσα φάση μας δε μας ενδιαφέρουν).Όταν θα πρωτοπάει στο σχολείο,αυτομάτα μπαίνει ο επόμενος Σημαντικός Άλλος στη ζωή του, ο δάσκαλος. Όπως καταλαβαίνεις αυτή τη θέση δεν μπορεί να την κατέχει ο καθένας.Χρειάζονται άνθρωποι με αγάπη, όρεξη , μεράκι και ενσυνείδηση.Και μετά, ας μην υποτιμούμε τα παιδιά...ειναι αυστηροί αλλά αλάνθαστοι κριτές, ξέρουν αν κάποιος αξίζει τη θέση του και του δείχνουν και την ανάλογη προσοχή και τον ανόλογο σεβασμό.Άλλωστε αυτα τα δύο είναι συναίσθήματα που δεν τα βιάζεις...τα κερδίζεις!!Προσωπικά πιστεύω πως η εκπαίδευση είναι η βάση όλης της κοινωνίας, γι'αυτό πρέπει να της δείχνουμε και την ανάλογη προσοχή..στο κάτω κάτω εμάς θα βλάψουμε πάλι.Γιατί να το κάνουμε αυτο??

[geovag]

Προς sasa,


Φίλε/η sasa μπορείς σε παρακαλώ να μου πεις σε ποιο σημείο από αυτά που έγραψα υποβάθμισα το ρόλο του δασκάλου.

"Προσέξτε τις ημερομηνίες: Πόσα χρόνια προσπαθούν να μας κάνουν ρομποτάκια - μαλάκες, και για πόσα ακόμα θα προσπαθούν............" Εγώ αυτό προσπάθησα να σχολιάσω.

Αλλά ο καθένας λέει αυτό που έχει να πει χωρίς να ξέρει σε τι απαντάει.

Πάντα φιλικά