ΓΕΝΙΑ ΤΩΝ 700, 400, 300€…
... αλλά αύξηση του ΦΠΑ και των ορίων συνταξιοδότησης. Περικοπή επιδομάτων αδείας, Χριστουγέννων και Πάσχα, για την ώρα στο δημόσιο αργότερα και στον ιδιωτικό τομέα. Αύξηση φόρων σε ρεύμα, ποτά, τσιγάρα, δημιουργία νέας φορολογικής κλίμακας και μείωση θέσεων εργασίας. Και όλα αυτά…
…τη στιγμή που τα εργατικά ατυχήματα και το ποσοστό των εργαζομένων που δουλεύουν σε επισφαλείς συνθήκες εργασίας αυξάνεται. Η εργοδοτική τρομοκρατία ζει και βασιλεύει (Άραγε θα καταλήξει για δεύτερη φορά στο αρχείο η υπόθεση της Κ. Κούνεβα;). Ενώ στη πλέον ακραία έκφραση απογοήτευσης, αυτή της αυτοκτονίας, οδηγούνται άνθρωποι σε όλο τον κόσμο λόγω της οικονομικής κρίσης (ενδεικτικό παράδειγμα οι αυτοκτονίες εργαζομένων στη France telecom).
Επί 8 μήνες, λοιπόν. οι πολιτικοί αρχηγοί του τόπου μέσω των ΜΜΕ προπαγανδίζουν για την αναγκαιότητα εφαρμογής σκληρών μέτρων ενώ τις τελευταίες 40 και μέρες μας καλούν σε
‘εθνική συστράτευση για τη διάσωση της ελληνικής οικονομίας’. Και κάπου μέσα σε όλα αυτά τα παπαγαλάκια των 20:00 σου ξεφουρνίζουν την είδηση για κρατική αγορά φρεγατών από τη Γαλλία.
Αλλά ούτε λόγος για τη διακοπή πρόσβασης των ελληνικών Ακαδημαϊκών Βιβλιοθηκών σε ηλεκτρονικά επιστημονικά περιοδικά λόγω μη ανανέωσης των συμβάσεων του Υπουργείου παιδείας με τους αντίστοιχους εκδοτικούς οίκους.
Γαργάρα και οι ελλείψεις προσωπικού σε νευραλγικές θέσεις στο τομέα της δημόσιας υγείας.
Τη Τετάρτη 3 Μαρτίου, ημέρα εξαγγελίας των οικονομικών μέτρων, η κυβέρνηση μας προέτρεπε «να σκύψουμε κι άλλο αφήνοντας χαλαρό το ζωνάρι». Το ίδιο λοιπόν εξουσιαστικό σύστημα, από πολιτικές μέχρι συνδικαλιστικές ηγεσίες και επιχειρηματικές ελίτ, που πρώτα διέλυσε τις κοινωφελείς κρατικές υποδομές και αργότερα τις ξεπούλησε (ΟΤΕ, Ολυμπιακή). Αυτό που έφερε την υποβάθμιση στο χώρο της δημόσιας υγείας και Παιδείας τα τελευταία χρόνια, που ρήμαξε τα ασφαλιστικά ταμεία και «ελαστικοποίησε» την εργασία μας καλεί τώρα να πληρώσουμε παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως εντολοδόχο των Βρυξελλών και κατ’ επέκταση των παγκόσμιων νόμων της αγοράς.
Βέβαια
η προσπάθεια κοινωνικοποίησης των ζημιών της χρηματιστηριακής κρίσης μέσω της ενίσχυσης των τραπεζών με κρατικά δισεκατομμύρια έχει ήδη πραγματοποιηθεί σε πολλές (μη)ευρωπαϊκές χώρες. Παράλληλα, όμως, οι πολιτικοί ηγέτες αποφάσισαν την μείωση των δαπανών για την καταπολέμηση της παγκόσμιας φτώχειας αφού προέχει πρώτα η διάσωση του καπιταλιστικού συστήματος.
Σύστημα που τεχνηέντως γεννά κρίσεις με απώτερο στόχο την αύξηση του χάσματος μεταξύ πλουσίων και φτωχών κάνοντας την εργασία φτηνότερη και ιδιωτικοποιώντας τους όποιους επικερδείς κρατικούς φορείς έχουν απομείνει. Οι κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις διαφαίνονται ραγδαίες τόσο σε εγχώριο όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Σε αυτό το χρονικό σημείο τα αμφιθέατρα πρέπει να γεμίσουν και να γίνει ουσιαστικός διάλογος από τον οποίο θα προκύψουν και οι ανάλογες δράσεις-απαντήσεις. Είναι αναγκαίο ως κοινωνία να αναλογιστούμε πως από την γενιά του 1-1-4 και του 15% για τη παιδεία φτάσαμε στη δημόσια παιδεία μόνο στον τίτλο.
Ποιο άραγε το νόημα του Δεκέμβρη; Πως από τη «τσαγκαροδευτέρα» καταλήξαμε στη «μαύρη» εργασία;
Ο δρόμος για να αντιμετωπίζεται η εργασία ως πραγματικό δικαίωμα και όχι ως εξαγορά της ανθρώπινης υπόστασης είναι μακρύς.... αλλά τώρα είναι ευκαιρία. Ο λόγος….στους φοιτητές ΦΟΙΤΗΤΙΚΗ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΙΝΗΣΗ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ
