Η διαδοχή του Καραμανλή καλύφθηκε με το παραπάνω από τα ΜΜΕ. Σε αυτό συντέλεσε σε ένα βαθμό και το γεγονός ότι η διαδικασία ήταν ανοιχτή, οπότε ο κόσμος της ΝΔ είχε την ανάγκη να ενημερωθεί... θα πει κάποιος. Κάποιος άλλος θα πει ότι το δευτερο κόμμα, σήμερα, που κυβέρνησε για 5,5 χρόνια αξίζει προβολής για όσα συντελούνται στο εσωτερικό του... κι αυτός δίκιο θα έχει.
Υπάρχει και κάποιος τρίτος ο οποίος θα πει ότι όσο κυβερνούσε η ΝΔ κυβέρνηση δεν είχαμε, τώρα που δεν κυβερνά δεν έχουμε ούτε αντπολίτευση! Διπλή ΑΠΟΤΥΧΙΑ!... δίκιο και σε αυτόν.
Το ερώτημα: Ποια αντιπολίτευση χρειάζεται η εργαζόμενη κοινωνία...... πρέπει να απαντήσουμε κατ' αρχήν και ύστερα να ψαχτούμε για το αν στη χώρα λειτουργεί κάποιο "θεσμικό μαγαζί" με όνομα "αξιωματική αντιπολίτευση".
Η αντιπολίτευση που έχουμε ανάγκη να σχηματιστεί άμεσα είναι αυτή που θα προωθούσε αλλαγές στα καίρια θεσμικά ζητήματα που έχουν πάει την κοινωνία μερικές δεκαετίες πίσω: εργασιακά, ασφαλιστικό, υγεία, εκπαίδευση, ανυπαρξία κοινωνικής αλληλεγγύης, καταστολή. Γενικότερα θα έθετε έναν νέο προοδευτικό προσανατολισμό ανατροπής των συσχετισμών δυνάμεων στους χώρους δημόσιας ζωής.
Υπάρχει; Όχι, γιατί όλοι μας είμαστε ως κοινωνία σε βαθύ ύπνο ενώ οι φορείς που (θεωρητικά) θα επιφορτίζονταν με το να μας ξυπνήσουν είναι σε λίθαργο. Έχουμε μικροπολιτικές κόντρες τάσεων στον Σύριζα, ασφαιρες πασοκοκαντίλες στο ΚΚΕ, και πλήρη παράδοση της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, της αριστεράς των κοινωνικών χώρων και των αυτόνομων κινήσεων, στο καλεντάρι των επετείων. Στο καλεντάρι που αντί να παίζει τον συνδετικό αρμό μεταξύ του μακρινότερου ή πιο πρόσφατου παρελθόντος με το σήμερα και το όραμα του αύριο, έχει μετατραπεί σε αυθύπαρκτη μηχανή παραγωγής συγκρουσιακών γεγονότων, κυρίως εκτονωτικών, χωρίς βάση αλλα ούτε και συνέχεια ή έστω κοντοπρόθεσμους στόχους.
2ο ερώτημα: Τι είδους αντιπολίτευση ανασταίνουν τα ΜΜΕ για το σύστημα...είναι το έτερο ήμισι της απαραίτητης κριτικής που πρέπει να γίνει. Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι το ΠΑΣΟΚ χωρίς να εκπλήσσει, χωρίς να επαγγέλεται την τούμπα των πραγμάτων καλλιεργεί σταθερά μία πιο κοινωνική εικόνα από την απερχόμενη ΝΔ. Και αν θέλει κάποιος να το δει καλύτερα θα πρέπει να παρατηρήσει ότι δεν έχει τόση σημασία αν έχουν γίνει και οι αντίστοιχης βαρύτητας πολιτικές κινήσεις, αλλά περισσότερο ότι χτίζεται ένας δημόσιος διάλογος με λίγο διαφορετικές προτεραιότητες και λογική.
Όταν δηλώνει η κυβέρνηση στη διαπραγμάτευση με την ΕΕ ότι "θα ακολουθήσει διαφορετική πολιτική από την προηγούμενη ώστε την κρίση να μην την πληρώσουν οι συνήθως ριγμένοι" έχει μεγάλο ενδιαφέρον. Ποτέ η ΝΔ δεν έλεγε "την κρίση να μη την πληρώσουν οι μέσες και χαμηλές κοινονικοοικονομικά λαϊκές μάζες". Ο Καραμανλής έφτασε στο πολύ ζόρισμα να πει στους έχοντες "μάγκες δε μπορεί να κοροϊδέψουμε άλλο πρέπει να συμβάλετε λίγο παραπάνω".
Όταν λέει ο Παπανδρέου ότι θα φορολογήσει τους έχοντες για να βρει κάποια φράγκα για να στηρίξει το ασφαλιστικό τότε είναι σε αντίθετο δρόμο, τουλάχιστον φαινομενικά, από αυτό της επιλογής πλήρους αποδόμησης των ταμείων που είχε η ΝΔ.
Τελικά, οι ουσιαστικές πολιτικές παρεμβάσεις είνια αυτές που θα αλλάξουν τα πράγματα κι όχι τα λόγια. ΟΜΩΣ, υπάρχει ένα μεγάλο ΟΜΩΣ το οποίο έχει να κάνει ότι τα λόγια αφήνουν μία κάποια παρακαταθήκη, διαμορφώνουν τους όρους της δημόσιας συζήτησης.
Τι εννοώ; Ότι με το λέγε λέγε του ΠΑΣΟΚ για πολιτικές πιο φιλολαϊκές ο κόσμος τις περιμένει! Καλώς ή κακώς. Εκεί εναποθέτει τις ελπίδες του. Να θυμηθούμε ότι π.χ ότι κατά τη λογική της ΝΔ ο πολίτης θα έπρεπε να τις εναποθέσει στο περίφημο "ταγκό" ανέμεσα σε καταναλωτές και μεγαλοσουπερμάρκετ (βλ. ακρίβεια), στην αγορά που όλα τα γιατρεύει (βλ. παιδεία, υγεία, εργασία) και στον καλό μπάτσο που θα του σώσει την περιουσία ανοίγοντας κεφάλια και πετώντας χημικά δηλητήρια!
Αν τελικά αποτύχει το ΠΑΣΟΚ, που είναι κάτι βέβαιο, ο κόσμος θα καταλάβει ότι απέτυχε να ικανοποιήσει τις ανάγκες του οι οποίες δεν είναι μόνο η "διαφάνεια", αλλά και συγκεκριμένες πολιτικές προστασίας των λαϊκών εργαζόμενων στρωμμάτων. Οι πολιτικές που θα μας απομακρύνουν το συντομότερο και ακρετά μακρυά από τη δεξιά καφρίλα που επικράτησε σε όλα τα επίπεδα τα προηγούμενα χρόνια. Αυτές οι πολιτικές σε φιλολογικό επίπεδο έδωσαν τη νίκη στις εκλογές στο ΠΑΣΟΚ, αυτές θα είναι και το κεντρικό ζητούμενο σε επόμενη κοινωνική έκρηξη.
Μακροσκοπικά, ακόμα και το ΠΑΣΟΚ παίζει έναν συγκεκριμένο ρόλο για την ανακύκλωση του συστήματος, αυτό της ψευδαίσθησης της λαϊκής ισχυροποίησης. Αυτή η ομολογούμενη παραχώρηση μπορεί να οδηγήσει και σε μικροχασούρα στο μεγάλο κεφάλαιο και λίγες περισσότερες σκοτούρες, αλλά είναι κι ένα αναγκαίο κακό. Χρειαζόταν για να κρατηθεί η κατάσταση υπό έλεγχο.
Και εδώ ακριβώς βρίσκεται το πρόβλημα των συμφερόντων της αστικής τάξης...Δεν είναι ότι χρειάζεται κανείς από αυτούς αντιπολίτευση για να "ελέγχει" το δήθεν φιλολαϊκό ΠΑΣΟΚ, να αποκαλύπτει τα κακώς κείμενα και τα σκάνδαλα (με 'Σ' ή 'σ'). Αν το σκεφτεί κανείς η αστική τάξη και τα συμφέροντα αυτά μπλέκονται κατεξοχήν στη φάκνα των κομπίνων της εξουσίας. Η διαφθορά είναι αυτό που τους εννώνει κλείνοντας ρωγμές των εσωτερικών συγκρούσεων της αστικής τάξης.
Τα συμφέροντα σήμερα χρειάζονται μία ισχυρή αμιγώς δεξιά αντιπολίτευση για να μη μονοπωλεί ούτε σε φιλολογικό επίπεδο το κοινωνικό προσωπείο του ΠΑΣΟΚ. Και δεν είναι μόνο το ενδεχόμενο να υπάρξουν παροχές, αλλά και η φιλοσοφία του πώς στοχεύεις για να λύσεις ένα πρόβλημα. Σε καμία περίπτωση δε πρέπει να αφεθεί περισσότερο από όσο έχει αφεθεί ο κόσμος να πιστεύει ότι μπορεί υπό τις σημερινές συνθήκες να στοχοποιείς τις "γεμάτες τσέπες" για να λύσεις τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στην κοινωνία για να γεμίσουν και να γίνουν παχύτερες στο παρελθόν. Μετά απλά δε θα μαζεύεται!
Έτσι μπορεί λοιπόν να δει καλύτερα κάποιος τις εξελίξεις στη ΝΔ...Το κόμμα που έχασε με 10 μονάδες διαφορά τις εκλογές και υλοποιούσε σταθερά μία νεοφιλελεύθερη στρατηγική, το κόμμα που επιχείρησε μία ληστρική επίθεση στην εργασία και στην λαϊκή οικογένεια έπρεπε να ανακάμψει για να κρατά τα μπόσκα στο "αναγκαίο κακό"-ΠΑΣΟΚ υπέρ πάντοτε των μεγαλοκαρχαρίων.
Ο πρώην βουλευτής Χατσηδάκης μιλώντας σε έναν Τ/Σ διατύπωσε μία πρόταση που συνοψίζει όλα τα παραπάνω: "Εμείς δεν είμαστε εδώ για να παριστάνουμε το ιδανικό ΠΑΣΟΚ, αλλά για να εκφράσουε διαφορετικές πολιτικές". Μία παραδοχή ότι πρόκειται να παίξουν και πάλι το ρόλο του υπέρμαχου της αγοράς, της ελευθερίας της εργασίας που δίνει βέβαια ελευθερίες μόνο στον εργοδότη και όλα αυτά που από τη δεκαετία του 90 επί ΠΑΣΟΚ αρχίσαμε να βιώνουμε.
"Πως θα χτιστεί ο αντιδραστικός πόλος μέσα σε μία νύχτα", θα μπορούσε να είναι ο τίτλος του εγχειριδίου που ακολουθήθηκε κατά γράμμα για να επιχειρηθεί η νεκρανάσταση της ΝΔ και της πολιτικής της απήχησης. Υπερτονίστηκε από τα ΜΜΕ ο μεγάλος αριθμός συμμετεχόντων... παρότι έφτασαν να είναι λιγότεροι από μισούς σε σχέση με όσους ψήφισαν τον Γ.Παπανδρέου σε αντίστοιχη περίπτωση το 2007. Υπερτονίστηκε η ανοικτότητα της δημοκρατίας, παρότι επίσης η ΝΔ ήρθε δευτερη και σε αυτό τον τομέα. Υπερβολές!
Από την άλλη πλευρά,ακόμα και η εκλογή Σαμαρά ήταν παράδοση της προεδρίας από τη Ντόροθυ Μητσοτάκη. Όχι γιατί δεν ήθελε η ίδια και δεν πάλεψε, όχι γιατί δεν τη θέλανε με συντριπτική πλειοψηφία οι μηχανισμοί της ΝΔ, αλλά γιατί συνέπιπταν κάποιες αρνητικές για αυτή και τα συμφέροντα που παραδοσιακά εκπροσωπεί η ΝΔ καταστάσεις. Για παράδειγμα:
* η ΝΔ με διαλυμμένη βάση έπρεπε να δώσει την εντύπωση ότι αποκτά κοινωνική βάση, μία νομιμοποίηση ότι ακόμα εκφράζει ένα πλατύ πολιτικό κοινό, και αυτό δε μπορούσε να γίνει μέσα από μία διαδικασία μηχανισμών οι οποίοι άλλωστε ηττήθηκαν παταγωδώς προσφάτως...
* επίσης, ίσως δεν ήταν και η καλύτερη στιγμή να γίνει αρχηγός της ΝΔ η Ντόροθυ αφού είχε προβεβλημμένη θέση στις απερχόμενες κυβερνήσεις της καταστροφής και φυσικά πολιτικό επώνυμο με ιστορικά προηγούμενα.
* τέλος γιατί η δεξιά χρειαζόταν νέο προσωπείο, νέο περιτύλιγμα μίας και το νεοφιλελευθερο βρώμισε επικίνδυνα. Αυτό το περιτύλιγμα της λαϊκής δεξιάς με βούλες πατριδοφροσύνης προσέφερε ο Σαμαράς που μπορεί να συγκινήσει καλύτερα και τις ακροδεξιές εφεδρείες, περιτύλιγμα που δε θα μπορούσε να δώσει η Ντόροθυ.
Έτσι το Μητσοτακέϊκο δέχθηκε την ψηφοφορία μελών. Έτσι δεν ύψωσε τους τόνους εναντίον του Σαμαρά, δεν προσπάθησε καν να αλλάξει τα δεδομένα σε πιθανό 2ο γύρο εκλογής!
Σε διαφορετική περίπτωση δεν θα μπορούσε να υπάρξει ΝΔ και αντίστοιχα δε θα μπορούσε να επαναδομηθεί άμεσα ο αναγκαίος για την πολουτοκρατία αντιπολιτευτικός πόλος ο οποίος θα μιλάει τη γλώσσα των συμφερόντων της. Τα υπόλοιπα, ότι ο κόσμος έριξε τα τζάκια, είναι αυριανισμοί του κώλου!
Έχοντας έναν αναγνωρισμένο ενωτικό ρόλο χωρίς ακρότητες (όπως π.χ στην περίπτωση Βενιζέλου στο ΠΑΣΟΚ) και με το στοίχημα να διατηρήσει τον έλεγχο σε σημαντικό κομμάτι του μηχανισμού της ΝΔ, η Ντόροθυ θα συνεχίσει να είναι η αυτονόητη διάδοχος-κληρονόμος του θρόνου της.
Ας όψετε το καλό του τόπου!
======
Υ.Γ. http://troktiko.blogspot.com/2009/11/blog-post_7373.htmlΣτα Ζωνιανά που είναι στην Κρήτη και παραδοσιακά Μητσοτακικά σε 960 ψηφοφόρους
Έλαβαν:
Ντόρα: 959
Σαμαράς: 1
Όλοι οι... εγγεγραμμένοι στα Ζωνιανά είναι 984. Στις τελευταίες εκλογές στις 4 Οκτωβρίου ψήφισαν 784 από όλα τα κόμματα!
http://blog.stigalaria.org/2009/12/01/deksia-antipoliteus/
