Με αφορμή το κείμενο που δημοσιεύτηκε στο τελευταίο τεύχος της ΦΑΚας(“Μια ματία στην ιστορία του ασύλου”) αλλά κυριώς λόγω των πρόσφατων δημοσιευμάτων
τοπικής εφημερίδας ανοίγω αυτό το topic καθώς νιώθω ότι το άσυλο στο πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, αλλά και γενικότερα ο θεσμός δέχεται έντονη επίθεση. Επίθεση στην οποία δεν αντιδρούν,αυτό τον καιρό, οι “παραδοσιακές” πολιτικές δυνάμεις που δρουν στον πανεπιστημιακό χώρο και έχουν εκφράσει ρητά την θέση τους υπέρ του ασύλου.
Όμως έτσι συνηθίζεται να γίνεται. Τελείωσαν οι εκλογές τελείωσαν και τα γλειψίματα... Άλλωστε που να βρουν χρόνο να ασχοληθούν τώρα με τα τεκτενόμενα του πανεπιστημίου αφού έρχονται ευρώ-εκλογές και άρχισαν πάλι το τρέξιμο, μικροί-μεγάλοι, για το μάζεμα των κουκιών. Μην ξεφεύγουμε όμως απο το θέμα...
Για άλλη μια φορά φέτος,μετά την εξέγερση του Δεκέμβρη, το πανεπιστημιακό άσυλο στοχοποιήθηκε. Και δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το “βάζουν στο μάτι” σε περιόδους έντονου κοινωνικού ανταγωνισμού. Άλλωστε το ίδιο δεν είχε γίνει και στις φοιτητικές καταλήψεις του 2007?
.
Ποία είναι όμως η ουσία του πανεπιστημιακού ασύλου??? Πολλές απόψεις έχουν ακουστεί για το άσυλο. Μπορείτε να τις βρείτε
εδώ ή
εδώ .
Το πανεπιστημιακό άσυλο σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να νοείται ΜΟΝΟ ως “άσυλο διάδοσης ιδεών”(άσε που στην πραγματικότητα ούτε αυτό ισχύει όπως μαρτυρούν τα τελευταία γεγονότα στο ΠΙ). Δηλαδή χώροι όπως το πανεπιστήμιο θα έχουν το παραπάνω προνόμιο και άλλοι όχι, τη στιγμή που έχουμε δημοκρατία(εκτος και αν θέλετε έτσι να πιστεύουμε )
? Επιπλέον το να μείνει το άσυλο απλώς και μόνο ώς “συμβολικό κεκτημένο” σίγουρα μας παέι πολλά βήματα πίσω αφού ξεφεύγουμε απο την ουσία του.
Η ουσία του ασύλου είναι βαθια κοινωνική. Και αυτό διότι “δημιουργεί” χώρο απαλλαγμένο απο την άμεση κρατική επιβολή και τη διευρυνόμενη κρατική καταστολή. Χώρο όπου είναι στο χέρι και τη θέληση των παρευρισκομένων να αμφισβητήσουν το σύστημα, να πολεμήσουν τη συντεχνιακή λογική(καθηγητών-παρατάξεων), να σκεφτούν ελεύθερα . Με άλλα λόγια να βρίσκονται σε έναν αληθινά δημόσιο χώρο. Εν κατακλείδι ως νέοι άνθρωποι που ζούμε και περνάμε τόσες ώρες στο πανεπιστήμιο θα ήταν προτιμότερο όχι απλώς να μην διαπραγματευόμαστε το άσυλο αλλά
να προσπαθούμε να το διευρύνουμε και σε χώρους εκτός πανεπιστημίου.
ΥΓ: -ελπίζω να συζητηθεί το θέμα στην επόμενη συνάντηση της ΦΑΚ καθώς, κακα τα ψέματα, έχει πολλές πτυχές...
-επίσης (ξανα)
διαβάστε
