Φοιτητική Αυτόνομη ΠΑρέμβαση Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης ΑΠΘ

[kosmidakis]

Η φιλοσοφία της κίνησης αυτής βασίζεται στην ευαισθητοποίηση πάνω σε ανθρώπινες αξίες, καθώς και στα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα του φοιτητικού κόσμου. Δηλαδή, στόχος είναι να κατανοηθεί πως όλοι-ες μπορούμε να στηριχτούμε στη φοιτητική κοινότητα και ότι καθένας και καθεμιά μπορεί να εκφράζεται και να κρίνει ελεύθερα. Έτσι προσδιορίζεται άλλωστε και η έννοια της συνδιαμόρφωσης.

Η συγκεκριμένη δραστηριοποίηση είναι μια εναλλακτική προσπάθεια έκφρασης, ανοιχτή σε προτάσεις, πρόθυμη για συζητήσεις και παράθεση ιδεών. Ως αποτέλεσμα όλων των παραπάνω θα είναι η σύνθεση απόψεων και αντιλήψεων κάθε μέλους της φοιτητικής κοινότητας που θέλει να αφήσει το δικό του στίγμα στην προσπάθεια αυτή.

Επιθυμία όλων μας είναι να μετατραπεί το πανεπιστήμιο σε «ζωντανό» - δραστήριο κομμάτι της κοινωνίας. Το ζήτημα είναι λοιπόν, να αντιληφθούμε όλοι-ες μας ότι το πανεπιστήμιο μας ανήκει, κάτι το οποίο δεν πρέπει να τίθεται προς διαπραγμάτευση. Ακριβώς για να αποτελεί ζωντανό χώρο το πανεπιστήμιο, το φοιτητικό σώμα πρέπει να συνδιαμορφώνει ελεύθερα και να εκφράζει πολιτικές απόψεις. Ακόμη, πρέπει να ενεργοποιείται μέσω των διαδικασιών του (συμμετοχή στις γενικές συνελεύσεις, συντονιστικά, κ.α.), καθώς επίσης και να αναπτύσσει τα απαραίτητα αντανακλαστικά ώστε να αντιμετωπίζει ανάλογα την εκάστοτε πολιτική συγκυρία (π.χ. όπως προέκυψε η εναντίωση σε: αναθεώρηση του αρ. 16, νέο νόμο πλαίσιο, κ.α.).

Όλα αυτά συμβάλλουν και στην πολιτισμική δράση στο τμήμα μας μέσα από τη δημιουργία πολιτιστικών ομάδων (κινηματογραφική, θεατρική, μουσική…)

Η παρέμβαση αυτή είναι ανοιχτή σε όλους-ες που επιθυμούν να συμμετέχουν και να δραστηριοποιηθούν σ’ αυτή την προσπάθεια…


Φ. Α. ΠΑ.
Φοιτητική Αυτόνομη Παρέμβαση
Site: http://fapa.wordpress.com/

[kosmidakis]

 Οι κάμερες δεν κάνουν διαχωρισμούς. Οι κάμερες και οι χειριστές τους από τη φύση της λειτουργίας και εργασίας τους αντιμετωπίζουν κάθε διερχόμενο ως πιθανό «εγκληματία» αφού ελέγχουν τις κινήσεις όχι μόνο αυτών που μπορεί να θεωρηθούν ύποπτοι αλλά όλων όσων ανεξαιρέτως εισέλθουν στο πεδίο λήψης τους καταπατώντας έτσι τη θεμελιώδη αρχή του αστικού συστήματος δικαιοσύνης, «αθώος έως αποδείξεως του αντιθέτου».

- Το παραπάνω γεγονός επιπλέον επιβεβαιώνεται από το δεδομένο της (σκόπιμης;) έλλειψης προειδοποίησης προς κάθε διερχόμενο με ιδιαίτερα σαφή και εμφανή τρόπο πέρα από ελάχιστες ταμπέλες που αφορούν κυρίως τις χαμηλές και ευδιάκριτες κάμερες της τροχαίας με φλας.

- Επιβεβαιώνεται από το ιδιαίτερα μεγάλο ύψος στο οποίο έχουν εγκατασταθεί με σκοπό να μη γίνονται αντιληπτές παρά μόνο από τους ιδιαίτερα παρατηρητικούς/ές.

- Έχουν καμουφλαριστεί με ανάλογα χρώματα και ύψος με τις λάμπες των δρόμων ή με το τσιμέντο των πολυκατοικιών προκειμένου να μη διακρίνονται εύκολα ακόμα και από κάποιους/ες που θα επιθυμούσαν να τις εντοπίσουν με «γυμνό» μάτι.

– Κατά συνέπεια, ουσιαστικός τους σκοπός είναι ο απόλυτος έλεγχος και η καταγραφή κινήσεων ατόμων ή ομάδων ή ακόμη η επιβολή προστίμων με «κρυφό» τρόπο και όχι η αποθάρρυνση τέλεσης «αξιόποινων» πράξεων όπως οι Αρχές υποστηρίζουν.

- Οι κάμερες ενισχύουν την «εγκληματικότητα». Αν και ο υποτιθέμενος σκοπός τους είναι η αποθάρρυνση τέλεσης αξιόποινων πράξεων, στατιστικά στοιχεία από την πολυετή χρήση τους σε χώρες του εξωτερικού αποδεικνύουν ότι το μέτρο απλά άλλαξε τον τόπο τέλεσης «αξιόποινων» πράξεων μεταφέροντας τον από τους δρόμους κυριολεκτικά μέσα στα σπίτια και καταστήματα των θυμάτων, ενώ ταυτόχρονα παρατηρήθηκε αύξηση στα προμελετημένα και θανατηφόρα εγκλήματα.

- Οι κάμερες δεν αναγνωρίζουν «ενόχους». Προκειμένου κάποιος «ένοχος» να αποφύγει την αναγνώριση μπορεί απλά να προστατευθεί φορώντας κουκούλα, καπέλο, τζόκεϊ, κλπ. Για τον ίδιο λόγο οι κάμερες είναι άχρηστες στη βροχή καθότι πολλοί κρατούν ομπρέλες.

- Οι κάμερες δεν είναι αλάνθαστες. Θεωρείται δεδομένο το ανθρώπινο λάθος στη χρήση όσων τις χειρίζονται και τα κοινότοπα «λάθη» στα οποία υποπίπτουν. Έρευνες αποδεικνύουν ότι οι κάμερες θα εστιάσουν σε μία εντυπωσιακά ντυμένη γυναίκα και θα αγνοήσουν έναν άντρα ντυμένο με κουστούμι που μπορεί να διαπράττει ληστεία μερικά μέτρα πιο πέρα.

- Η κρατική καταστολή κι έλεγχος με τη χρήση καμερών δίνει το παράδειγμα κι ενισχύει την εξάπλωση και καταστρατήγηση από τον ιδιωτικό τομέα των συστημάτων εικονοληψίας κι επεξεργασίας δεδομένων. Στην Ελλάδα, μέχρι στιγμής, οι κάμερες έχουν χρησιμοποιηθεί για εκβιασμούς, κυκλώματα πορνογραφίας κλπ. που διοχετεύουν το υλικό που συλλέγεται από αυτές στο διαδίκτυο ή μεταβιβάζεται μέσω κινητών τηλεφώνων.

- Ένα από τα τεχνικά χαρακτηριστικά που διαθέτουν οι κάμερες που χρησιμοποιεί η ΕΛ.ΑΣ είναι ο συνεχής έλεγχος σωματικών χαρακτηριστικών, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού τρόπου βαδίσματος και η διασταύρωση τους με βάση ηλεκτρονικών δεδομένων ατόμων χωρίς λευκό ποινικό μητρώο. Ανάλογα συστήματα παρακολούθησης με ανάλογα τεχνικά χαρακτηριστικά ελέγχου έχουν αποτύχει παταγωδώς στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στη Μ. Βρετανία όπου η συγκεκριμένη τεχνολογία αναπτύχθηκε και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά και φυσικά εγκυμονεί τρομακτικούς κινδύνους για όλους μας. Το 80% ποσοστό επιτυχίας που υποτίθεται ότι το συγκεκριμένο σύστημα εγγυάται σημαίνει ότι σε πιθανή περίπτωση σύλληψης ο ένας στους πέντε θα είναι πρακτικά «αθώος». Το ποσοστό αυτό είναι ακόμα ποιο μεγάλο αν αναλογιστούμε τη διαπόμπευση τόσων ανυποψίαστων που είχαν συλληφθεί και τη συμπεριφορά των αστυνομικών οραγάνων απέναντι τους (περιστατικά βίαιων ξυλοδαρμών) αποκλειστικά και μόνο επειδή έμοιαζαν με τον τότε καταζητούμενο Πάσσαρη.

[kosmidakis]

ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ.

Από το νέο Σχέδιο Νόμου διαβάζουμε:
«3. Το ακαδημαϊκό άσυλο αναγνωρίζεται για την κατοχύρωση των ακαδημαϊκών
ελευθεριών και για την προστασία του δικαιώματος στη γνώση, τη μάθηση και την
εργασία όλων ανεξαιρέτως των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας των Α.Ε.Ι., και
των εργαζομένων σε αυτά, έναντι οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει.»

Αλλάζει ρητά η έννοια του Ασύλου. Μέχρι σήμερα το άσυλο αφορούσε την απαγόρευση
επέμβασης δημόσιας δύναμης. Δηλαδή το Άσυλο προστάτευε όλους τους πολίτες και
κυρίως όσους κάνουν πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες, από τα χέρια της
ασφάλειας-αστυνομίας-εισαγγελείας, κλπ. Το Άσυλο ποτέ δεν προστάτευε το
λαθρεμπόριο, την διακίνηση ναρκωτικών, τους ʽκουκουλοφόρουςʼ ή κάποια άλλη
μορφή παρανομίας. Επίσης ποτέ δεν αφορούσε διάφορες άλλες δημόσιες ελεγκτικές
αρχές. Ο όρος «δημόσια δύναμη» αφορά στην ουσία μόνο τα Σώματα Ασφαλείας (&
φυσικά τον Στρατό). Απλά κάποιοι θέλουν να εμφανίσουν ότι Άσυλο = ασυδοσία!
Με τη νέα ρύθμιση το άσυλο έρχεται απλώς να «προστατεύσει» την δουλειά των
«φιλήσυχων» (& συμβιβασμένων ή αλλοτριωμένων θα συμπληρώναμε) καθηγητών,
φοιτητών, υπαλλήλων… Συνεπώς μια Γ.Σ. σε ώρα μαθημάτων παραβιάζει το
δικαίωμα στην εργασία κάποιου καθηγητή και το δικαίωμα στην γνώση κάποιου
φοιτητή.
Η κατάληψη ενός γραφείου, μιας αίθουσας συνεδριάσεων, ενός κτιρίου εμποδίζει την
εργασία, ή το δικαίωμα στη γνώση, κάποιου μέλους της κοινότητας. Άρα το
Πρυτανικό Συμβούλιο έχει το δικαίωμα να άρει το Άσυλο κάθε φορά που κάποιο
μέλος της κοινότητας διαμαρτυρηθεί ότι παραβιάζονται κάποια από τα παραπάνω
δικαιώματα του, από άλλα μέλη της κοινότητας, ακόμα και αν αυτό είναι απόφαση
Συλλόγου ή κάποιου άλλου συνδικαλιστικού οργάνου.
Η πρόθεση της Κυβέρνησης προφανής. Να χτυπήσει τον φοιτητικό συνδικαλισμό και
τους ιδεολογικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς αγώνες που κατά καιρούς λαμβάνουν
χώρα. Ο στόχος των καθηγητών που συναινούν προφανής να εμποδίζουν κάθε
συνδικαλιστική-φοιτητική διαμαρτυρία εις βάρος τους, ιδιαίτερα όταν ασκούν
«εξουσία» με κατάχρηση, δόλο, αδιαφάνεια, και προφανή παρέκκλιση από
δημοκρατικές, συλλογικές, δεοντολογικές και ακαδημαϊκές αρχές.
ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΕΙ.

[hide_and_seek]

μιας και το ανοιξατε εδω το θεμα να κανω μια παρατηρηση και ας μεταφερθει επειτα. το κυριο επιχειρημα του "απλου ανθρωπου" (ειτε αυτος λεγεται η θεια η το θειο της γειτονιας ειτε λεγεται φραπεδομαγκας ειτε λεγεται κυρτσος ειτε καψης κοκ) ειναι οτι εχουμε δημοκρατια και οχι χουντα. αρα το δικαιωμα στην διαμαρτυρια ειναι κατοχυρωμενο αρα γιατι να φοβασαι να σε καμερωσουν. το ολο επιχειρημα ειναι μια λογικη συνεπαγωγη η οποια ομως εχει σαθρες βασεις. και προφανως αναφερομαι στο εχουμε δημοκρατια.

ο "απλος ανθρωπος" ειναι οπως προειπα διαφορων ειδων.

το εχουμε δημοκρατια για τη θεια η το θειο μπορει να σημαινει πως εχει το δικαιωμα να βρισει τον πρωθυπουργο στο καφενειο η μπροστα απο την ηλεοραση και να μην του πουν τιποτα.

για τον φραπεδομαγκα μπορει να σημαινει πως θα κανει τη μοστρα του με τ' αμαξι το φτιαγμενο" θα παει στη δουλιτσα του και θα παρει 3 και 60 θα βρει και ενα "γκομενακι" να του πλενει τα ρουχα που θα τα χρωσταει σε καμια τραπεζα, θα πεθανει εχοντας αφησει ενα τεραστιο χρεος στα παιδια του και κανενας μα κανενας δε θα τον εμποδισει.

τελος για τους "πολλα ξεροντες και λιγα κατεχοντες" δημοσιογραφισκους - τρομοκρατες σημαινει πως ξερουν πως οτι και να κανουν ποτε δε θα κινδυνευσουν γιατι αυτοι που κρατουν και διανεμουν τη δημοκρατια ειναι φιλοι η συνεργατες τους. πως, οποτε, θα πουν η θα κανουν κατι που ενοχλει τους κρατουντες αφου ουσιαστικα ειναι ο ιδιος τους ο εαυτος?

η λυση απεναντι σε αυτες τις κατηγοριες "απλων ανθρωπων" μοιαζει να περιοριζεται στην κουβεντα μαζι τους (τουλαχιστον με τους δυο πρωτους τυπους) και στην συνειδητοποιηση τους μεσω αυτης. πραγμα που το θεωρω αν οχι ακατορθωτο επαρκως δυσκολο (παντως αξιζει να το δοκιμασουμε). γνωμη μου ειναι πως οταν καει ο κωλαρακος τους (φωτιες αυγουστου πχ) θα ξυπνησουν για λιγο και μετα πισω στο ληθαργο, επειτα οταν θα καιγεται καθημερινα ισως ξυπνησουν για τα καλα και δεσει το γλυκο.
για την τριτη κατηγορια μην περιμενουμε ποτε μα ποτε να τους βρουμε στην ιδια οχθη ηταν ειναι και θα ειναι απεναντι. και αν καποτε ερθουν στην ιδια οχθη θα ειναι γιατι τα καιροσκοπικα συμφεροντα τους θα βρισκονται εδω, αλλα θα ειναι πολυ πιο επικινδυνοι απο τωρα.

το ξερω πως ακουγομαι απαισιοδοξος. αν καποιος μπορει να δωσει λυση την ακουω. λυση πρακτικη ομως. καλες οι θεωριες αλλα λιγες στους καιρους μας.

[TooL667]

για μένα όλα αυτά τα επίκαιρα θέματα άσυλο, κάμερες, παραίτηση αρχής προστασίας κτλ έγκεινται στο γενικότερο πρόβλημα καταπάτησης ελευθεριών, και σε αυτή την βάση αντιμετωπίζονται από κάθε πολίτη.

Το ζήτημα είναι όμως πώς αντιλαμβάνεται (ή μαθαίνει?) ο κάθε πολίτης την ελευθερία.

Για κάποιους αρκεί που μπορούν να κάνουν ότι θέλουν με τα χρήματα που βγάζουν (το πώς τα βγάζουν, ποιες ελευθερίες/δικαιώματα τους καταπατούνται ή ακόμα χειρότερα ποιών άλλων ελευθερίες/δικαιώματα καταπατούν οι ίδιοι, ποσώς τους ενδιαφέρει).
Για κάποιους άλλους η ελευθερία τους εκτείνεται μεχρί τα όρια του νόμου. Αφού μου επιτρέπει κάτι (ή κάνει τα στραβά μάτια) η δικαιοσύνη τότε εγώ θα το κάνω.
Άλλοι κρίνουν τα μέτρα με το πόσο επηρεάζεται ένας φιλήσυχος πολίτης από αυτά. "Τι σε πειράζουν οι κάμερες αν δεν έχεις τίποτα να κρύψεις?"...βέβαια πάντα εξαρτάται από τον τρέχον ορισμό του "φιλήσυχου πολίτη"...
Μερικοί βασίζονται στο επιχείρημα που ανέφερε και ο hide_and_seek, "δημοκρατία έχουμε μπορείς να διαδηλώνεις, να μιλήσεις και να κυκλοφορείς ελεύθερα". Βέβαια πρέπει να βρούμε αυτόν που εξίσωσε τους όρους αστική δημοκρατία και δημοκρατία και να του πούμε δύο λογάκια...
Οι περισσότεροι έχουν οδηγηθεί σε κατάσταση που δεν έχουν πολυτέλεια να σκεφτούν τι σημαίνει για αυτούς ελευθερία (πόσο να παλέψουν για αυτή). Είναι αυτοί που τους νοιάζει πώς θα βγει ο μήνας (μπορεί και η εβδομάδα) και στην πάλη για επιβίωση δεν έχεις χρόνο για φιλοσοφικά ερωτήματα.

Σε κάθε περίπτωση πάντως η έννοια της ελευθερίας και το δικαίωμα σε αυτή είναι διαστρεβλωμένη στο μυαλό των πολιτών. Οι λόγοι πολλοί...από το ίδιο σύστημα παιδείας, μέχρι η πλύση εγκεφάλου και τα πρότυπα που λανσάρονται με κάθε δυνατό τρόπο έτσι ώστε να ξεγελάει/ξεδιψάει ο κόσμος την έλλειψη ελευθερίας του με την απόκτηση ενός αγαθού ή την μίμηση ενός προτύπου.

[kosmidakis]

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΦΑΚΕΛΩΝΕΙ

Στις 24/5/2005 έληξε η εξάμηνη άδεια που η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα είχε, από τις 25/11/2004, παραχωρήσει στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης για τη λειτουργία του κλειστού κυκλώματος τηλεόρασης στους δρόμους της Αθήνας, με πρόσχημα τη διαχείριση της κυκλοφορίας υπό προϋποθέσεις.

Αξίζει να υπενθυμισθεί ότι η «βάφτιση» του ρόλου των καμερών σε ρυθμιστικό κυκλοφορίας αποτέλεσε την ύστατη λύση στην κρατική ανάγκη για κοινωνικό έλεγχο προκειμένου να μην κριθεί ότι η υπερβολική και ξαφνική κρατική εξάπλωση των συστημάτων εικονοληψίας σε δημόσιους χώρους θα οδηγούσε σε αδικαιολόγητους περιορισμούς ατομικών δικαιωμάτων και θεμελιωδών ελευθεριών, δεδομένου ότι βάσει της αρχής της αναλογικότητας οι «πολίτες» δεν πρέπει να υποβάλλονται σε δυσανάλογες, σε σχέση με τον επιδιωκόμενο σκοπό, διαδικασίες συλλογής δεδομένων που τους καθιστούν μαζικά αναγνωρίσιμους σε οποιοδήποτε χώρο.

Αν και κατά το «νεκρό» χρονικό διάστημα που μεσολάβησε μετά το πέρας των Ολυμπιακών Αγώνων, μεταξύ 4/10/2004 και 25/11/2004, οι κάμερες εξακολουθούσαν να λειτουργούν παρότι τυπικά είχαν τεθεί εκτός λειτουργίας, ωσότου η Αρχή αποφασίσει για τη μελλοντική τους χρήση και παρά τις δημόσιες παρεμβάσεις και καταγγελίες για την παράνομη λειτουργία τους, αλλά και την πρότερη δήλωση αδυναμίας της Αρχής για έλεγχο τους ελλείψει προσωπικού, μια διαφορετική απόφαση δεν ήταν αναμενόμενη. Η αιτία είναι πολύ απλή. Όσο και αν η Α.Π.Δ.Π.Χ. διατυμπανίζει ότι έχει ιδρυθεί ως ανεξάρτητος διοικητικός φορέας έχει τον ίδιο «εργοδότη» με το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης και το αρχηγείο της ελληνικής αστυνομίας, το κράτος. Έτσι, παρά τις προφανείς ενδείξεις για τις βλέψεις και σκοπούς της ΕΛ.ΑΣ για παράνομη πολυσχιδή επεξεργασία δεδομένων με αποτέλεσμα την κατάφορη καταπάτηση ατομικών δικαιωμάτων, η συνεργός Αρχή, λαμβάνοντας την απόφαση υπ. αριθ. 63/2004, επέτρεψε τη λειτουργία του συστήματος παρακολούθησης με αποκλειστικό όμως σκοπό τη διαχείριση της κυκλοφορίας οχημάτων.

Μέσα στους τελεταίους 6 μήνες λειτουργίας το Υπουργείο σε συνεργασία με την αυτοαποκαλούμενη «ανεξάρτητη» (και στη συγκεκριμένη περίπτωση) «μυωπική» Αρχή κατάφεραν το μεν Υπουργείο να καταπατήσει κάθε μία από τις επιβεβλημένες προϋποθέσεις και η δε Αρχή, αν και με έδρα την Αθήνα, να κάνει προφανώς «τα στραβά μάτια» στο ηλεκτρονικό φακέλωμα όσων ζουν και κινούνται στο λεκανοπέδιο της Αττικής και το οποίο συστηματικά διενεργείται από το Υπουργείο, όπως αυτό αποδεικνύεται από σχετικό φωτογραφικό υλικό.

[Goaltzis]

Ανακοίνωση για τις χαφιεδοκάμερες
 
 Να καταργηθούν όλες οι χαφιεδοκάμερες





Νοέμβρης 1973 : Χιλιάδες λαού, μαζί με τους φοιτητές έχουν κατακλύσει το κέντρο της Αθήνας, γύρω από το Πολυτεχνείο, διεκδικώντας δημοκρατία, λαϊκή κυριαρχία και εθνική ανεξαρτησία.

Νοέμβρης 2007 : Χιλιάδες λαού και νεολαίας συμμετέχουν στη μεγαλειώδη αντιιμπεριαλιστική πορεία στην αμερικάνικη πρεσβεία, τιμώντας με τον καλύτερο τρόπο την επέτειο του Πολυτεχνείου. 34 χρόνια μετά, στους παραδοσιακούς χαφιέδες έχουν προστεθεί οι χαφιεδοκάμερες ή αλλιώς «κάμερες ρύθμισης της κυκλοφορίας» που «παρεμπιπτόντως» βιντεοσκόπησαν όλη την πορεία. Μόλις πριν λίγες εβδομάδες οι μαθητές είδαν τους αγώνες τους να ποινικοποιούνται από την κυβέρνηση και την «ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» και ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Σανιδάς παρήγγειλε τη φανερή και επίσημη πια χρήση των καμερών παρακολούθησης στις λαϊκές κινητοποιήσεις.

Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης που εντάσσεται στη συνολικότερη, οργανωμένη και κλιμακούμενη προσπάθεια τρομοκράτησης και καταστολής των αγώνων. Επιβεβαιώνεται η θέση μας ότι τα μέτρα αυτά δεν είναι τυχαία ούτε αποσπασματικά. 

Πάει πακέτο με τις προληπτικές συλλήψεις, με την προσπάθεια κατάργησης του ασύλου, την απαγόρευση εισόδου συνδικαλιστών σε χώρους δουλειάς, το φακέλωμα με βάση τις συνθήκες Σένγκεν και Προύμ, τον τρομονόμο και τον ευρωτρομονόμο.

Είναι η συνέχεια μετά την καταστολή και τη χρήση χημικών στις φοιτητικές διαδηλώσεις, τα σχέδια για κινητά φράγματα της αστυνομίας στις διαδηλώσεις, για χρήση πλαστικών σφαιρών και χρωμοσφαιρών.

Έρχεται σε μια στιγμή που εντείνεται η σκληρή επίθεση σε όλα τα λαϊκά δικαιώματα, με τις αντιδραστικές αλλαγές στο Ασφαλιστικό, την Παιδεία, αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι αυταρχισμός και αντιλαϊκή πολιτκή πάνε χέρι χέρι.

Σταθερό της σύμμαχο η κυβέρνηση σε αυτή την προσπάθεια έχει το ΠΑΣΟΚ, το οποίο, παρά τις κενές περιεχομένου αντιπολιτευτικές κραυγές δε μπορεί να σβήσει τη δική του στάση απέναντι στο λαϊκό κίνημα, που ταυτίστηκε με τη σκληρή καταστολή, τα αγροτοδικεία, τα μαθητοδικεία.

Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και Ε.Ε. θα λάβουν την καλύτερη απάντηση από τους εργαζομένους και τη νεολαία που με τον αγώνα τους θα οδηγήσουν τα σχέδια τους στο κενό. Το χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων δεν αφορά μόνο τους σημερινούς διαδηλωτές. Στρέφεται ενάντια σε κάθε νέο και εργαζόμενο που είναι θύμα της αντιλαϊκής πολιτικής, που βλέπει καθημερινά τη ζωή του να δυσκολεύει. Προληπτικά θέλουν να μας τρομάξουν για να καθυστερήσουν την οργανωμένη απάντησή μας στην οργανωμένη επίθεση τους.

Η παραίτηση των μελών του ΔΣ της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων αποδεικνύει το μέγεθος της επίθεσης. O λαός και η νεολαία να συνεχίζουν να αγωνίζονται για το δικαίωμα τους στη μόρφωση, τη δουλιά, τη ζωή. Να στείλουν ένα ακόμα ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ ότι η τρομοκρατία και ο αυταρχισμός δε θα περάσουν.

<!--[if !vml]--><!--[endif]-->Η Πανσπουδαστική καταγγέλει το νέο αυτό χτύπημα των δημοκρατικών δικαιωμάτων και χαιρετίζει τους χιλιάδες διαδηλωτές που κατέβηκαν στο δρόμο εκφράζοντας την αντίθεση τους στη βάρβαρη αντιλαϊκή πολιτική, αψηφώντας την τρομοκρατία και καλεί τους φοιτητές να εντείνουν την πάλη τους ενάντια στις αντιεκπαιδευτικές αναδιαρθρώσεις και την περιστολή των λαϊκών ελευθεριών.
 

[kosmidakis]

ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑ

 Μιας και θίχτηκε το ζήτημα των ελευθεριών που καθημερινά παραβιάζονται από τα συστήματα ασφαλείας καθώς και τις κάμερες καλό θα ήταν να ρίξουμε μια ματιά στον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε εμεί όλοι ως ζωντανό κομμάτι του κινήματος την έννοια της ελευθερίας. Σαφώς κάθε ιδεολογική κατεύθυνση θα ορίσει με το δικό της τρόπο έναν σχετικό ορισμό της ελευθερίας. Παρ όλη την διαφορετικότητα των αντιλήψεων το κίνημα έδειξε ότι πέρα από προβληματισμούς,την καθημερινότητα,τον χρόνο που μας τρώει η δουλειά ο φοιτητής αλλά και ο εργαζόμενος πιστεύει ότι μόνο κοινωνικά ορίζεται η έννοια των ελευθεριών και έγινε κατανοητό, πιστεύω, αυτά τα 2 χρόνια κινηματικής δράσης ότι η παραβίαση των δικαιωμάτων και του αγώνα αφορά ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του κοινωνικού γίγνεσθαι. Η γενιά που κατηγορούνταν είτε ως φραπεδόμαγκες είτε ως παιδιά του καναπέ βγήκε σύσσωμη σε μεγάλο βαθμό με τα εργατικά συνδικάτα χωρίς να ακολουθεί κομματικές κατευθύνσεις απαραίτητα.
 
  Το σύστημα και η συνείδηση που αυτό επιβάλλει στον καθημερινό άνθρωπο του σήμερα λόγω των υποχρεώσεων που έχει, σίγουρα τον δυσκολεύει στο να σκεφτεί τετοιου είδους προβλήματα αλλά όταν εγώ σαν ατομο που συμμετέχει σε κινηματικές διαδικασίες, βλέπω τον κόσμο του εργατικού κινήματος να βγαίνει και να δικδικεί  τότε θεωρώ ότι σίγουρα δεν τον ενδιαφέρει μόνο η καλοπέρασή του και το βόλεμα παρόλο που το σύστημα και οι κυβερνήσεις που αυτό προωθεί θέλει να περάσει μία τέτοια αντίληψη.

Η απαισιοδοξία είναι και αυτή ένα όπλο του συστήματος ώστε να απομακρύνει τον κόσμο της προόδου κ της διεκδίκησης σταδιακά από τον αντιστασιακό χαρακτήρα των κινημάτων προβάλλοντας την εξής σκέψη……- εγώ τι μπορω να αλλάξω? Όλοι σκέφτονται κ λειτουργούν ως νέοι κινηματικά κ μετά συμβιβάζοναι κ βολεύονται.
Η πραγματικότητα όμως μας δείχνεο όπως και το 73έτσι και αυτά τα 2 χρόνια ότι η νεολαία και γενικότερα η κοινωνία αντιδρα και διεκδικεί όταν νιώσει ότι θίγονται οι ελευθερίες που κάθε φορά μεσω των κινημάτων ορίζει ότι θα διεκδικήσει. Επομένως ας έχουμε εμπιστοσύνη στο κίνημα και ας προσπαθούμε όλοι να προσφέρουμε τα μέγιστα μέσω της αποψής μας και της παρεμβασής μας στην κοινωνία και στις γενικές μας συνελεύσεις.